ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف بعد از 613 ق)، مورخ. از مردم طبرستان بود. و از وابستگان دربار آل‏باوند، خاصه حسام‏الدوله اردشیر بن حسن بازگشت به موطن خویش از قتل رستم بن اردشیر (606 ق) پسر و جانشین حامى خویش، مطلع شد. در رى ماند و كتاب «تاریخ طبرستان» ابوالحسن یزدادى را، براى ترجمه و بسط، با افزودن تاریخ سلاطین آل‏باوند در دست گرفت. به درخواست پدر به آمل رفت، ولى به سبب ناآرامى اوضاع به خوارزم سفر كرد. در آنجا ترجمه‏ى ابن‏مقفع از «نامه‏ى تنسر» را، كه از قطعات مهم ادبى پهلوى است، یافت و آن را ترجمه كرد و به كتاب تاریخ خود افزود. «تاریخ طبرستان» كه تنها اثر شناخته شده‏ى ابن‏اسفندیار محسوب مى‏شود، علاوه بر اشتمال اطلاعات جغرافیایى و تاریخى معتبر، در بر گیرنده‏ى شرح حال مشاهیر و شاعرانى است كه اشعارى به لهجه‏ى طبرى سروده‏اند كه این نیز بر اهمیت كتاب مى‏افزاید.[1] محمد بن حسن بن اسفندیار مورخ ایرانى اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجرى. از شرح زندگانى وى اطلاعى در دست نیست جز همانكه خود در مقدمه تاریخ طبرستان نگاشته. او در سال 606 ه.ق. هنگامى كه رستم بن اردشیر فرنانفرماى طبرستان كشته شد در بغداد بود و چون این خبر بشنید از بغداد به عراق عجم بازگشت. و دو سال براى تكمیل مواد كتاب خود در رى به سر برد و پس از آن به خوارزم رفت و مداركى در دكان كتابفروشى یافت كه نامه تنسر (ه.م.) به گشنسب شاه فرمانفرماى طبرستان هم در میان آنها بود. تاریخ طبرستان.